نویسنده : میلاد 
تاریخ انتشار:سه شنبه 8 آذر 1390
يكي از دشوارترين مراحل براي انسان اين است كه متوجه شود عميقاً عاشق شده‌است و از اين مسئله گريزي ندارد. يعني چنان عاشق شده كه گويا درونش در گرو يك ارباب پيوند است. اين مسئله را نبايد با عشق يكي دانست. در اين حالت عالم شما جولانگاه تمام احساسات آشوب‌زا و هلهله‌گر است. اين زماني است كه شما حس مي‌كنيد نوعي ارتباط قوي كه ظاهراً به جايي ختم نمي‌شود شما را از راهتان منحرف مي‌كند. شايد شخص مورد نظر شما ازدواج كرده يا علاقه‌اي به ايجاد ارتباط با شما ندارد يا احساس مشتركي با شما ندارد. بايد بدانيد كه ارتباط شخصي هركس با پروردگار خويش بايد اصليترين رابطة عاشقانة زمان حياتش باشد. هر ارتباطي كه مغاير اين حالت باشد محكوم به فناست؛ چون انرژي بيش از حدي را مصرف مي‌كند. انسان بايد بياموزد تا بدون وابستگي عشق بورزد.
